De Nihilisten – Etwoaschen Tusschenin (HIJS 2004)

30 september 2004


De eerste keer dat je De Nihilisten hoort kan het goed zijn dat je denkt dat je een Zweedse groep luistert. Then think again deze West-Vlamingen droppen eindelijk hun debuutalbum en laten zien dat het wachten niet tevergeefs was. Het was zomer 2003 op de site van De Nihilisten kwam het bericht dat het nog maar een maandje ging duren tot hun debuut. É�n maand werden twee maanden, twee maanden werden er drie. Toen kwam het bericht dat er in december een releaseparty ging zijn en de eerste snippets begonnen ook boven te komen. En toen was er groot nieuws. De Nihilisten hadden de NEKKA-wedstrijd gewonnen en mochten een cd opnemen. 
En toen werd het stil� 
De Nihilisten waren van platenmaatschappij veranderd en gingen van Mental naar Witlof Music. De cd zou binnen een half jaar uitkomen. Nog langer wachten dus! 
Een maandje geleden kwam het bericht dat de cd heel binnenkort zou droppen. Natuurlijk geloofde ik het niet meteen. Maar nu ik het doosje eindelijk in m�n handen heb begin ik het toch te geloven� We doen het doosje is open! 
In het boekje vind ik direct een verrassingscadeautje: een sticker van De Nihilisten: Lang Leve Incompetentie. Mij oplettend oog ziet natuurlijk meteen dat er geen 11 maar 12 tracks op de cd staan. De snoodaards hebben de twaalfde track heel lichtjes op de hoes gezet waardoor die niet direct opvalt. 
Aha! Hier zit de cd en die ga ik nu even in de cd-speler proppen. 
Het begint heel funky met Buskotje. Iemand die niet uit West-Vlaanderen komt zal het moeilijk hebben om het dialect te verstaan, maar als je �T Hof van Commerce al is hebt gehoord dan zul je toch een aantal dingen verstaan. Riemeloare zit in een bushokje te wachten om zijn kans te pakken. Het bushokje stelt niet zoveel voor, maar hij wacht geduldig verder en kijkt wat rond. Na een tijdje valt hij in slaap en als hij wakker wordt rijdt de bus net weg. Je zult de symboliek wel snappen� 
Het blijft funky en up-tempo met Wieder zijn (wij zijn) waarin ze rappen over wie die Nihilisten nu toch zijn en wat hun geschiedenis is. 
De volgende track is mijn favoriet. �K Zijn Zo Blye (ik ben zo blij) heeft een vrolijke tekst, maar gelukkig niet zo�n happy-happy-jump-jump beat, eerder een heel rustige met een heel mooi refrein door Hannelore Bedert. Hierna heb je toch een minuutje rustig nodig. 
Me Vintje heeft wel een heel vrolijke beat met af en toe een stukje uit een kinderprogramma ertussen. De Nihilisten bewijzen dat ze verschillende genres aankunnen. 
Op Up E Dag (op een dag) is er weer een heel andere beat. Riemeloare dropt zijn rijms heel snel op een parabeat. Hij is alles zowat beu en droomt ervan om op een dag weg te vliegen zoals een vogel in de lucht. 
De track die nu komt kende ik al een tijdje. De fans zullen vlug merken dat er enkele oudere nummers op de cd staan. Rebels Zoender Koas is nog uit de tijd dat DJ Flip nog het scratchwerk bij De Nihilisten deed. Spijtig genoeg besliste het lot anders toen een auto zijn fiets niet opmerkte� gelukkig blijft hij verder leven in vele harten en ook in deze track. 
Krakende Schelpen begint heel rustig en depressief, maar al na een aantal seconden wordt het wat luider en positief. Ik hou meer van donkere nummers dus de stijl van het begin met een fluisterende Riemeloare had ik liever door heel het nummer gehoord. 
De titeltrack Tusschenin is ook een van de betere nummers op deze plaat. Het begint allemaal kalm en simpel met een gitaarloop en bouwt zich dan rustig op met een beetje gezang van Riemeloare en een piano. Met een snelle flow gooit hij wat later zijn rijms op de beat. Dat maakt het nog wat moeilijker voor mij om te verstaan, maar na een aantal keer luisteren lukt dat wel. Als je dat doe dan hoor je dat hij rapt over die tussenperiodes in het leven waar je door moet bijten. 
Dat Flip nog steeds niet vergeten is, merk je aan het instrumentale nummer E Minutje Voe� 
De Nihilisten deden al een collabo met Indigenous op Homebaked. Nu gebeurt het omgekeerde op In Me Stroate. Net als op Westvlamme (Indigenous) klinken Static en Spok beter in het West-Vlaams dan in het Engels. Ergens vind ik het spijtig dat ze dat niet wat vaker doen. Anderzijds ben ik zowiezo niet de grootste fan van Engelstalig en ik vind hen als Belgische groep heel goed klinken in die taal. 
At De Lucht Utgoat is de laatste offici�le track. Deze stond al op de Wasteland compilatie Up & Coming. Na al die tijd klinkt het nog steeds even dope. De beat is donker en de tekst is ook eerder depressief dan over koetjes en kalfjes. 
De verborgen track Vicieuze cirkel kende ik ook al. De track klinkt al wat ouder en helemaal anders dan de eerste tracks. Dit zorgt dat de cd heel afwisselend klinkt en het is ook een goede afsluiter. Etwoaschen Tussenin is een frisse cd die de moeite waard was om zo lang op te wachten. Ergens vind ik het nog wel spijtig dat het �maar� twaalf tracks zijn. Van mij mochten er nog heel wat meer opstaan want na al die tijd ken ik ¼ van de tracks reeds.. gelukkig zijn de negen andere tracks van een hoog niveau. 
Wanneer komt de opvolger?

Review written by LRF (c) HIJS