Spokesmen – Moedermelk (HIJS 2005)

28 oktober 2005


De Spokesmen crew of simpelweg de Spokesmen is een formatie die in het Belgenland al een tijdje naam en faam heeft als ‘partyrockers’. Nu, vier jaar na het aller begin van de groep, komen ze met hun eerste album naar buiten, niet onbegrijpelijk na de vele veranderingen die ze meemaakten. Spokesmen is een mix van MC�s uit zowat alle kanten van Vlaanderen. De pioniers waren Powahead en LT, die al snel in contact kwamen met Taai, de derde MC. Zo rolde de bal maar verder en verder en kwamen Dr. Donker als beatbakker en GMP als vierde MC erbij. Toen begonnen ze zich te concentreren op het schrijven van nummers en kwamen ook de eerste optredens erbij. Ze legden ondertussen ook verschillende contacten met o.a. Nag, Twan, Padmo, Rasss en vele anderen wat hun een mooie toekomst garandeerde, zo kwam ook Dyna bij de groep, op dat moment nog actief bij UNA. Uiteindelijk sloot zich nog een laatste member aan, de Antwerpse DJ Droppa. Zo vormde ze een unieke, uitgebreide formatie met verschillende �roots�, nu zien of hun debuut even goed is als hun skills! 



Het debuutalbum van Spokesmen begint met een track vol samples van verschillende bekende Vlamingen als Urbanus en Gaston en Leo, doorheen het album komt dit nog veelvuldig voor, waarom? Dat is mij ook niet duidelijk, maar het effect is zeker positief, toffe lijnen en flows die worden afgewisseld met oneliners van Vlaamse humoristen, een geslaagde mix zo blijkt.



Na de korte intro vliegt de crew er meteen tegenaan met een heuse represent track, 5 MC�s die �uit volle borst� zichzelf voorstellen, van schoenmaat tot stad. Een tof begin waarmee duidelijk de trent is gezet voor een prachtig album. Spijtig genoeg was dat voor mij ook een van de beste tracks en kunnen ze dat gevoel niet bij alle nummers terug bovenhalen. De stijlen zijn uiteenlopend wat een leuke variatie met zich meebrengt, zodat bijna het hele album je blijft boeien. Bijna wel te verstaan, want na 15 tracks werd het wel wat te veel van het goede. De rustpauze die ze dan ook geven mocht beter wat later op het album komen in plaats van al na de intro en twee nummers. Het niveauverschil in de groep is niet zo groot, al zijn er wel MC�s die er bovenuit springen als Powahead bijvoorbeeld. die toch dat tikkeltje meer heeft dan de rest. Het album wordt ook niet echt gedropt als groep, maar eerder als een hoop verzamelde tracks van vijf MC�s die toevallig nog een paar tracks samen hebben opgenomen. Dyna, die als laatste erbij kwam hoor je dan ook minder dan de rest, een spijtig punt. 



Pagina's: 1 2