V/A – 9000 Sessies vol. 1 (Wasteland 2007)

27 mei 2007


De 9000 Sessies compilatie van Gentse producer Mellow P was al langer geanticipeerd in Vlaanderen. De man legt zich deze keer volledig toe op beats, met uitzondering van één refrein en misschien een adlib is hij vocaal niet te horen. Een bewuste keuze na enige glansprestaties als MC/Producer en mijlpaal demo als ‘Steekproef’. Naast de 13 eigen beats bevat de cd ook bonus-nummers van Nasta&Niz en 2000WAT die eigen producties aanleveren, maar wel op de 9000 Sessies optraden. We bespreken het totaal aan 15 tracks nummer per nummer, noem het een eerbetoon aan de eerste compilatie sinds lang waarvan bijna elke song goed klinkt. De cd opent met een Limburger op stap in Gent. Nupstr gaat met een kwikke flow op zoek naar extra ervaring waarmee hij goede nummers wil maken. Hij vindt in de 9000 een gewillige Mellow P en legde deze plaat moeiteloos vast. Waar flow en verhaal hoogste entertainend zijn herleidt het refrein een vet nummer tot een royale intro. Thematisch klopt dit voor de 9000 cyphers, maar ik had graag een ander refrein en een royaal nummer gehoord, dit zit best strak. Doorpompen dan maar, klopgeest Dyna schetst zijn uitstap met dynamische flow op dreunende bassen. Net zoals de intro klinkt de stem zeer lekker qua sound maar de beat is minder groots, hierdoor mist het zijn ruig effect en is het gebroken ritme op de rand af drammerig. De flow is heftig geblazen, het verhaal herkenbaar en de vibe hard. PT Kroe heeft een �feelgood� opvolger met een leutig beatje, de humor is aangenaam na een zware Dyna. Alle mc�s rappen afwisselend en steeds strak. De leuke raps blazen niemand weg, maar de meerwaarde zit hier in de positieve energie. Dit is een dynamische nummer met slechts enkele minpunten. Zo krijgt de stem wederom meer ruimte dan de instrumentatie en dit is ook niet de sterkste productie op deze schuif, toch de energie en het leuk fluitje mogen er zijn. Na een kort intro�tje wordt blaast vastberadenheid de zelfrelativerende setting van de vorige track weg, vocaal opgefrist door de R&B-zanger Sereno.. Er wordt direct stevig ingezet met een speelse melodie op funky sleepende drums. Jizz flowt hevig met een warm hese stem. Een goed nummer met strakke flow, beat en gezang, al is het uitpakken ver van subtiel. Muzikaal appreci�ren de getrainde delivery van iemand met muziek als minnaar en lief,�, maar horen wie bij wie in welke clip wordt gevraagd bewijst alleen dat er bewezen moet worden, we lezen dat ooit wel nog in de �Story�. Rookwalm zet ingetogen zijn tent op voor �Probatie�. De stem komt binnen met een filter, tot wanneer de soulvolle backdrop alles opentrekt. Een eind-90�s vibe, maar dan ��n zoals die waarmee Marco Polo dit jaar ook rondpronkt. De productie is een dynamische structuur, wat �tailor fitted drums� en veel sfeerelementen met zich meebrengt. De MC wisselt sfeerbeelden van vervlogen tijden af met catchy flowpatroontjes en houdt het steeds boeiend. E�n van de sterkste nummers hier. Na een leuk jazz-riddeltje presenteert Brazzm zich in 5 sec als het egocentrische personage dat ons vier minuten lang meeneemt met nodige humor en grote dosissen zelfrelativering. Alles voor Brazzm en de rest kan de pot op. De rap is meedogenloos zelfzuchtig en rolt onderhoudend met luie flow over een kale beat met strakke Mellow P drums. De melodie blijft op de achtergrond van een eenzaam getokkelde baslijn die de vocalen draagt. Break met claps en enkele adlibs brengen de funky kant erin in de break en houden het muzikaal interessant. Het volgende nummer, van De Predikanten, ligt mij het minst. De beat zit vol en de mc komt er slechts uit met het zangerige thema, deze zijn zeer amusant. Spijtig is dat we na het entertainende �gast die in voart es gepletst�-verhaal direct terugschakelen naar een prekerige KRS. Ja we hebben �t goed in vergelijking met de rest en op die manier is verzuring wat onzinnig, maar waarom wordt dat alleen fris vertolkt in de zangerige stukken? Een nummer over Luxeproblemen, maar de opbouw is niet efficient, het verhaal niet overtuigend en alleen guitaarmelodie en chorus blijven hangen. Don Luca is die mc die zopas nog met NOM�s �OpEigeKrachte� overtuigde. Ook deze keer laat hij geen steken vallen in die strakke flow. Dit is een van die mature mc�s wiens stijl voorbij puberteit gekweekt is. Je weet ondertussen hoe hij swingt en welke persoonlijkheid hij brengt of mag wel eens op zoek gaan. Muzikaal gaan we binnen met een combinatie intro�tje en stemfilter als aankondiging van de souldrop die levenslustig verder�bopt�. Dit is te nemen of te laten, zelfs het refrein dat eigenlijk niet bijster origineel is komt lekker door. Letterfretter opent op akoestische gitaar met lichte percussie een ode aan zijn �tweelingziel�. De lieflijke melodie van het refrein en de instrumentatie vormen het plateau en Letterfretter verklaart onbevangen zijn liefde doorheen het nummer. De uptempo delivery van de intense rijmpatronen komen indrukwekkend naturelle over en dragen bij tot de intieme sfeer. Zoals Mellow zijn stempel drukt qua sound wekt de MC vertrouwen op in zijn vertelsels. Een volwaardig nummer en bij de betere. A.M.O.K.-rappers zijn een ander soort letterfretters, gesteund op wordplay en punchlines overtuigen ze. Het ruige �we blazen�m op� wordt door de mc over de rustige beat gelegd. De beat past, de rijms gaan hard en verscheidene flowdemonstraties worden extra interessant door enkele zelfbeschouwende gedachtespinsels. Dit nummer moet het live goed doen. Ook het volgende nummer is een stamper, maar dan vooral door de stevige productie. Mellow P verschijnt aan de micro met een zeer geslaagd refrein, wat de dreigende sfeer van deze song maakt, op dit punt is dit al een hit. De raps van �Uberdope� zijn frivool geschreven met dierenreferenties als rode draad, gebracht met de jeugdig energetische flows die we van hen gewoon zijn. Don Jefe represent, TOR verhaalt en Diri geeft de diepgang met een spitsvondig parabel rond dit apenland. Een nieuwe dosis �Uberdope�. Nu we toch aan �t gaan zijn kunnen we beter feesten, dat moet de redenering geweest zijn toen de playlist werd opgesteld. Na het speelse Uberdope komt fantast Kamikaze met een nieuw verhaal. De Hamse rapper zakt door met kostelijke avond als gevolg. Een geslaagd refrein met bassline en claps zetten de toon, maar het verhaal en de levendige delivery maken het af. Een winner. Thcm is de laatste MC met raps over een Mellow P-productie. De stem strekt zich relax maar accuraat over de beat heen. De flow met duidelijke articulatie klinkt mooi over de subtielere productie van Mellow P en is werkelijk aanstekelijk. Lyrisch represent dit de muziek die we horen en we zijn wel down daarmee, duimen omhoog. Als bonus schrikken Nasta en Niz u wakker met een prik testosteron, onbevangen ongepolijst met die hardcore shit. Het is niet het moment van subtiliteiten maar van overuigd gespitte punchlines, zoals bij een echte inval hoort. De omschakeling naar Drum�n�Bass naar het einde is een goed idee, maar een dreigende bas ging wel meer passen dan de hoge melodie. Als allerlaatste krijgen we 2000WAT over vloer met een van de sterkste nummers van de cd. Het catchy refrein doet terugdenken aan de vorige clip van dit ensmeble, catchy muzikaal en een goede kapstok voor de raps over een stevige beat. Niks op aan te merken. Deze compilatie houdt het rustig met een mellow P headnod-garantie voor de drums en een reeks aan capabele mc�s. Een verrademing voor mr. reviewer die al teveel verzamelaars kreeg die met moeite bespreekbaar waren. Geen �enfants terribles� hier, het merendeel van de nummers zijn kwalitatief ok en uitschieters als Rookwalm, THCM, Kamikaze en 2000WAT halen de norm van volwaardige Vlaamse hiphop. Ik mis een muzikale adempauze tussen alle rapbeats en mc�s, maar ben best tevreden over wat er wel opstaat� eindelijk.

Review 02 written by Prevster (c) Wasteland