V/A – Green Hiphop World (LowerEast 2007)

4 december 2007


Green Hiphop World is een initatief vanuit Hiphop Kaffee Genk, Jeugdwerking Genk-Zuid, Jeugdhuis TnT & Future Smile. Het project kreeg als thema Global Warming waarna de lokale hiphoppers/hiphopliefhebbers uit Genk zich gestort hebben op deze problematiek met de Don’t Waist-cd als resultaat. Gastnummers zijn er van Scale (Sint Andries MC’s) uit Antwerpen en Macronizm uit Eindhoven.

Green Hiphop World ontbreekt het aan een fysiek hoesje, geen papier of plastic wordt verspild, enkel een plankje MDF van (hopelijk) gerecylced houtpulp waarop de cd gepind is. Het benadrukt de essentie van het project: bewust maken en schoner leven in een alsmaar verder vervuilde omgeving. Het resultaat van het project, deze schijf, bevat 8 nummers, waarvan een 27 seconde durend intro en twee tracks die buiten de TNT huisstudio van het Jeugdhuis in Genk zijn opgenomen. Namelijk Scale met ‘H2O’ enMacronizm met zijn ‘Taal der Natuur’. De andere nummers komen uit de Genkse omgeving door Ricca & Tiewai, Ondergronds, Ice, 1Voud en de Bittere Pen.

Het verwachting scheppende intro loopt net niet soepel over naar ‘Sfeer’ van Ricca & Tiewai. Het manco van Sfeer ligt in de simpele opbouw van eindrijms. De beat is vol qua geluiden maar goed gelaagd als een overdrijvend wolkendek en de beschrijvende raps zijn passend bij de sfeer. “Ze zeggen vaak komt de waarheid uit een kindermond, dus eigen schuld dikke bult want zo is het toch. Altijd maar hetzelfde bij elke generatie, vermoorden de wereld maar toch wenen ze bij tsunami’s”.

De eerste Ondergronds productie passeert met ‘Milieu’ van Ondergronds zelf en Nupstr. Ook de track van De Bittere Pen komt van deze hand. Van recyclen, in Belgie Recycleren, tot aan broeikasgassen en smeltende poolkappen, alles komt in volgelvlucht voorbij en het blijft redelijk algemeen waarbij ‘Milieu’ vooral gebouwd lijkt rondom het refrein met de strekking: “Een betere wereld begint bij jezelf, help de natuur recycleer want het werkt. Alles naar de klote is toch niet gezellig, vuilbak voor beats zullen wij nooit kennen”. Een vrij algemeen loflied voor een beter mileu.

Rechtstreeks uit een indianen Sjamanenkamp uit de oudheid lijkt de LFJProductie van ‘Rotzooi’ te komen. Ice lijkt haar eigen pad te kiezen op het milieubewuste schijfje, door het over een geheel andere boeg te gooien. Het ontbreekt haar aan een belerende ‘kom ik zal je vertellen wat je anders moet doen’-toon door vooral te beschrijven wat het lot is van de weg die de mens al jaren bewandeld. Een qoute als “En nu adem ik in, maar weet niet wat er binnen stroomt, shit vergiftig ik mezelf? Inhaleer zelfmoord!” is tekenend voor deze oprechte dame. Wilt de mens op dezelfde manier verder leven dan is het lot ‘Rotzooi’, het is aan diezelfde mens er zelf wat aan te willen veranderen. Inhoudelijk en met haar duistere sfeer de sterkste van Green Hiphop World.

Sint Andries MC Scale pakt zijn track H2O degelijk aan door er geen algemeen anti-milieuvervuilingsnummer van te maken maar zijn raps te baseren op 1 basis-element van de natuur: Water. Dat maakt H2O stukken interessanter dan een algemene babbel en ook de afwijkende flow en stem van Scale maken dat deze 4 minuten durende track poitief opvalt. De verstaanbaarheid is voor de Nederlandse luisteraar wel stukken minder aangezien Scale in een stevig Belgisch dialect rapt. 

‘Biogas’ wordt aangedreven door een werkelijke verschrikkelijke synthesiser beat van 1Voud. Het melodieuze gebrom is zodanig overheersend dat de woorden moeilijk te volgen zijn. Zonde want de raps klinken fris en zijn redelijk degelijk opgebouwd. Op de fiets naar de bakker, en werken aan auto’s op waterstof, eren van het Kyoto verdrag, simpel doch doeltreffend zonder pretenties.

‘Taal der Natuur’ heeft qua geluid wel wat weg van H20. Macronizm weet met de raps van Macro en Fuij stukken meer rake raps af te leveren dan de Belgische broeders. Ondanks de erg korte duur van het nummer, nog geen 2 minuten, lijken de MC’s genoeg stof te leveren voor 4. “Met 1 tornado krijgt ik het waar ook killer, soms maakt het je leven zuur maar met vuur gaf ik het je het evenwicht, want zonder licht geen zicht op je mooiste belevenis”. Het schetst een mooie delicate balans tussen het wel en wee der natuur en de invloed op de mens.

Tot slot De Bittere Pen met Rimes Polluees. We kunnen hier erg kort over zijn aangezien de lerares Frans op de middelbare school nooit tot me is doorgedrongen. De beat klinkt erg eentonig met korte orgelachtige halen. Klinken de raps in het eerste couplet qua klank nog niet heel erg goed op de beat, vanaf het refrein lijkt het geheel de goede pasvorm wel gevonden te hebben. Helaas voor de gemiddelde Nederlandse luisteraar is Rimes Polluees waarschijnlijk gericht op de Belgische/Franse markt.

Green Hiphop World levert een leuke poging om de aardse problemen binnen de hiphopscene bespreekbaar te maken. Toch blijft meerendeel van de tracks steken op een vrij algemeen inhoudelijk niveau. Een duidelijk uitgezette lijn ontbreekt helaas, waar toch mensen als Ice en Scale zich duidelijk richten op een bepaald perspectief vanwaaruit ze het nummer benaderden. Had iedereen zich een bepaald deel uit de klimaatsproblematiek en de nimmer aflatende vervuiling eigen gemaakt en dit goed uitgewerkt dan had deze cd veel meer aan kracht gewonnen. Ook de producties zijn niet bijster orgineel en intens te noemen en hadden wellicht een duidelijke sound kunnen neerzetten die past bij het bespreken van de problemen. Genoeg natuur en industriele geluiden om dit uit te vechten. Op een enkele persoonlijke uitschieter na zal Green Hiphop World – Don’t waist geen wereldwijde revoluties ontketenen helaas en door de algemene toon vraag je je snel af in hoeverre deze problemen de artiesten ook daadwerkelijk bezig houdt.

Review door BoomBap (c) LowerEast.nl