Zown – The Steak and the Sizzle (Wasteland 2007)

2 augustus 2007


Sinds de demo in 2003 heeft het Limburgse Zown een stevige interesse opgebouwd voor hun eerste album. De Groep stond bekend dankzij de unieke line-up; In-house producer Decay, engelstalige raps van Elpo (ook van compositive two), nederlanstalige raps van Nupster, zang van Els en cuts van djSkpee. Albums als deze maken mijn job moeilijk; ï¿½Zown� houdt er namelijk geen rekening mee dat het moeilijk is 28 tracks in ��n review te verwerken. De producties van Decay vormen d� rode draad doorheen deze cd. De instrumentals klinken helder en worden gedreven door met drums beladen (swingende) ritmes. Het palet aan geluiden is herkenbaar, de bassen en de drums voorop, maar ook gevarieerd qua composities en ritmes. Tegenover de Zown-demo zijn de beats op het album warmer van sound en grooven de songs ook meer, zonder daarbij de eigen sound, met drum’n’bass invloeden, te verliezen. Daarover gebeurt de opvallende chemie tussen Nupster en Elpo, ze switchen talen alsof het zo bedoelt is. Flowpatronen en energie zijn gelijkaardig en ook tekstueel vullen de running mates elkaar aan met overtuiging. Zown�s rijmschakels dansen flexibel met de verchillende beat-kadansen, als een spervuur aan onbeat lettergrepen. De woordkeuze klopt in die mate dat elke kadans van het nummer bedekt is. Deze door-flow-wijze is intensief voor de mc �n voor de luisteraar, waardoor het veel aandacht eist, maar ergens ook verdient. Met andere woorden; Je zal deze cd niet in ��n keer uitluisteren als je geen appreciatie hebt voor deze moeilijkheid. Zangeres Els is een minder prominent lid, ze featured slechts op 6 van de 22nummers waarvan 1 solo-track. Haar stem klinkt lekker smooth op trage beats als het heerlijke �everything�n nothing� en funky neo-soul op haar solo-track. De vrouwelijke zang is een welkom extraatje tussen al de raps, al is het soms nog wat zoeken naar een vlotte overgang tussen de snelle raps en de rustige zang. De groep is mooi samengesteld en solied van begin tot eind; Elk van de leden heeft zijn vak onder de knie. Deze groep is klaar voor een groter publiek alleen al op basis van de individuele sterktes en gezamelijke uitvoering. �The steak and the sizzle� bevat eigenlijk t� veel goede nummers. Dat is de beste kritiek die ik een band kan geven, des te meer aangezien dit een compilatie van gezamelijke nummers is, eerder dan een rond album. Dit is een groep die nog kan groeien van foutloos naar perfect; Dit niveau steekt stevig boven de norm uit. Rustpunten in de flow en de productie zouden de algemene dynamiek verbeteren en als men dan nog album-thematischer werkt zal ik persoonlijk mijn naam moeten opgeven. Eigenlijk is dit verplicht trommelvliesvoer, voor elke hiphophead in Vlaanderen. Je zal hem waarschijnlijk te lang vinden, maar verzamel de lievelingsnummers op een mp3-speler en je hebt nog een beestige full cd. E�n van de beste cd�s van dit jaar.